Strona GłównaOfertaOrtopediaOdbarczenie zespołu uciskowego nerwu łokciowego w rowku nerwu łokciowego

Odbarczenie zespołu uciskowego nerwu łokciowego w rowku nerwu łokciowego

Opis problemu

Zespoły uciskowe nerwów obwodowych rozwijają się na skutek przewlekłego drażnienia i ucisku pnia nerwu przez okoliczne tkanki w miejscu przechodzenia nerwu przez kanały kostno-więzadłowe. Nerwy są bardzo wrażliwe na urazy. W miejscach o dużej ruchomości (stawy) lub narażonych na częste niewielkie urazy (np. łokieć) nerwy są chronione we wspomnianych kanałach kostno-więzadłowych. W tych strefach występuje ograniczona ilość wolnej przestrzeni i wszystkie choroby powodujące zmniejszenie tej przestrzeni wywołują objawy ucisku nerwu (np. niedoczynność tarczycy), zmiany zwyrodnieniowe (praca z urządzeniami powodującymi wibracje), przebyte urazy (ostre – złamania bądź przeciążeniowe – podnoszenie wielkich ciężarów lub wielogodzinne powtarzanie tych samych ruchów np. korzystanie z myszki komputera). Objawy kliniczne ucisku nerwu są podobne we wszystkich zespołach uciskowych różnią się jedynie: umiejscowieniem  bólu, intensywnością zaburzeń czucia i stopniem osłabienia funkcji innych grup mięśniowych.

Dolegliwości najczęściej zaczynają się od drętwienia palców podczas wykonywania danej czynności. Zaprzestanie jej wykonywania, wstrząśnięcie ręką lub stopą, powoduje ustąpienie dolegliwości.  Wraz z nasilaniem  się choroby objawy zaostrzają się. Pojawiają się bóle nocne z zaburzeniem czucia palców w zakresie unerwianym przez nerw, ból uciskowy w miejscu ucisku nerwu, zaniki mięśni i osłabianie ich siły. W zaawansowanych stanach ból może przenosić się na bliższe elementy kończyny. Możemy odczuwać nawet ból barku  przy istnieniu zespołu uciskowego w nadgarstku.

Najczęściej zespoły uciskowe dotyczą nerwów kończyny górnej, głównie nerwu pośrodkowego na poziomie kanału nadgarstka i nerwu łokciowego w rowku nerwu łokciowego na poziomie łokcia, oraz nerwu łokciowego na poziomie nadgarstka w kanale Gyona.

Najważniejsze różnice dotyczące zespołów uciskowych:

  • ucisk nerwu pośrodkowego powoduje drętwienie I, II i III palca ręki oraz zanik kłębu kciuka;
  • ucisk nerwu łokciowego powoduje drętwienie palca V i IV oraz zanik mięśni kłębiku,
  • w długotrwałym ciężkim ucisku na poziomie łokcia dodatkowo dochodzi do osłabienia mięśni odpowiedzialnych za zgięcie palców i dolegliwości bólowych przedramienia.


Diagnostyka

Najważniejsze jest badanie lekarskie i dokładny wywiad odnośnie rozwoju choroby. Badania dodatkowe umożliwiające potwierdzenie rozpoznania to:

  • EMG (elektromiografia) – badanie przewodnictwa nerwowo mięśniowego wskazujące miejsce osłabionego przewodzenia impulsów elektrycznych w nerwie;
  • USG miejsca podejrzanego o ucisk – pozwala określić obrzęk nerwu i miejsce jego ucisku  przez otaczające tkanki.

Zespoły uciskowe nerwów obwodowych należy odróżnić od zespołów korzeniowych powstałych na skutek ucisku korzeni nerwowych na wysokości kręgosłupa związanych z dyskopatią i zmianami zwyrodnieniowymi oraz przewlekłymi chorobami tkanki nerwowej powodującymi zwolnienie przewodzenia impulsów elektrycznych przez nerw. Do diagnostyki  różnicowej wykorzystuje się badania rezonansu magnetycznego właściwego odcinka kręgosłupa oraz badanie EMG korzeni nerwowych.

Leczenie

  • Wykluczenie przyczyn wywołujących chorobę:
    • zmiana przyzwyczajeń,
    • zmiana sposobu wykonywania pracy i spędzania czasu wolnego (np.  jazda na rowerze sprzyja wywołaniu objawów zespołu uciskowego nerwu pośrodkowego w kanale nadgarstka),
    • diagnostyka i ewentualne leczenie chorób powodujących obrzęk bądź rozrost tkanki łącznej (np. niedoczynność tarczycy),
    • prawidłowe zaopatrzenie urazów w okolicy przebiegających nerwów (anatomiczne nastawienie złamań i właściwa rehabilitacja).
  • Fizykoterapia w połączeniu z lekami przeciw zapalnymi podawanymi ogólnie i miejscowo.
  • Leczenie operacyjne polegające na usunięciu tkanek wywołujących ucisk nerwu.


Opis zabiegu

Operację wykonuje się w polu niedokrwionym uzyskanym przez założenie opaski uciskowej na ramię.

Zabieg polega na odsłonięciu nerwu łokciowego na wysokości łokcia i przecięciu oraz częściowym usunięciu tkanek powodujących ucisk nerwu. Wykonanie operacji nie gwarantuje ustąpienia dotychczasowych dolegliwości. Ostateczny efekt leczenia jest ściśle powiązany z przestrzeganiem zaleceń lekarskich i wykonaniem pełnego cyklu zabiegów rehabilitacyjnych indywidualnie dostosowanych dla każdego pacjenta. 

Działania uboczne i powikłania

Przeprowadzenie każdej interwencji lekarskiej może wiązać się z wystąpieniem skutków ubocznych oraz działań niepożądanych.

Po zabiegu może dojść do wzrostu temperatury ciała, do podwyższenia temperatury operowanej okolicy, zaczerwienienia skóry stawu i okolicy rany pooperacyjnej z towarzyszącym obrzękiem oraz rozejścia się rany, co wiąże się z przedłużeniem gojenia.

Najczęściej spotykanym powikłaniem są utrzymujące się przez kilka tygodni dolegliwości bólowe łokcia, utrudniające rehabilitację. Kolejnym, pod względem częstotliwości występowania, powikłaniem jest obrzęk łokcia lub sporadycznie całej  kończyny. Niekiedy dochodzi do wytworzenia grubej blizny w miejscu rany pooperacyjnej i mogą się pojawiać w tej okolicy dolegliwości bólowe i zaburzenia czucia. Do rzadkich powikłań należy uszkodzenie naczyń lub nerwów operowanej kończyny. Zakażenie rany pooperacyjnej występuje bardzo rzadko.

Do tzw. powikłań późnych należy powstanie zmian bliznowatych w obrębie rany pooperacyjnej skórnej i głęboko w tkankach. Mogą one powodować dolegliwości bólowe i ograniczenie ruchomości łokcia. W skrajnych przypadkach, łącznie z nieprzestrzeganiem zaleceń odnośnie oszczędzania łokcia, może dojść do nawrotu pełnoobjawowej choroby będącej przyczyną wykonania operacji.

Ryzyko wystąpienia powikłań wielokrotnie wzrasta w przypadku pacjentów wyniszczonych lub otyłych.

Leczenie alternatywne

  • farmakoterapia: leki poprawiające funkcjonowanie nerwów, leki przeciwbólowe i przeciwzapalne podawane w formie ogólnej (tabletki, czopki, iniekcje domięśniowe) lub miejscowo w postaci maści i żelów oraz iniekcji miejscowych;
  • fizykoterapia – jonoforeza.
  • rehabilitacja – kinezyterapia, fizykoterapia przeciwbólowa i przeciwzapalna.
  • elektrostymulacja uszkodzonego nerwu.
Klinika Ambroziak

al. Gen. W. Sikorskiego 13/U1
02-758 Warszawa

pon-pt: 10:00-20:00
sob: 10:00-18:00

Szpital Ambroziak

ul. Młynarska 2a
05-500 Piaseczno

pon-pt: 10:00-20:00
sob: zamknięte